Jak dawać świadectwo?
Świadectwo słowa i życia jest nakazem Pana, który chce,
aby światłość nasza
świeciła przed ludźmi
i dlatego obiecał nam moc Ducha Świętego,
abyśmy mogli stać się Jego świadkami;
ufając tej mocy i modląc się o nią
chcę przy każdej okazji wyznać CHRYSTUSA,
mojego Pana i Zbawiciela.
Schemat świadectwa
- Przedstawienie się
- Życie przed spotkaniem z Jezusem
- Moment spotkania (jak to się dokonało; mówimy tak, by słuchacze, którzy kiedyś tego zapragną, wiedzieli, jak to zrobić)
- Życie po spotkaniu z Jezusem
W jaki sposób mówić świadectwo?
I. Nasza postawa w czasie mówienia:
- Nie koncentrujmy się na sobie (na tym, jak wypadniemy), lecz na osobie Jezusa Chrystusa.
- Nie traćmy czasu na wyjaśnienia, jacy to jesteśmy niegodni, nieśmiali lub zdenerwowani, speszeni.
- Strzeżmy się fałszywej pokory, która krępuje w oddawaniu Bogu chwały.
- Nie przywiązujmy zbyt dużej wagi do posiadania lub braku zdolności oratorskich i krasomówczych.
- Nie moralizujmy, nie starajmy się nauczać, nie roztrząsajmy zagadnień teologicznych; świadectwo to nie kazanie, homilia ani wykład.
- Nie mówmy o cudzych słabościach i grzechach, lecz o swoich, ale nawet wtedy czyńmy to rozważnie i dyskretnie. Nie wspominajmy o kwestiach zbyt intymnych.
- Koncentrujmy się na pokazaniu kochającego Boga, a nie na wielkości naszych grzechów.
- Mówmy o rzeczach konkretnych i rzeczywistych, które zdarzyły się w naszym życiu, a nie o pragnieniach i planach, idealistycznym obrazie nas samych, o tym, kim chcemy być.
- Używając trzypunktowego schematu świadectwa nie przeciwstawiajmy sztucznie okresu przed spotkaniem z Jezusem z okresem zmian po spotkaniu z Bogiem, by pokazać wielki kontrast, a co za tym idzie duży radykalizm nawrócenia.
- Unikajmy mówienia schematycznego i zbyt ogólnikowego.
- Nie bójmy się mówić bardzo konkretnie zwłaszcza o samym wydarzeniu osobistego przyjęcia Jezusa (nastrój chwili, okoliczności, opis miejsca, pogoda, itp.).
- Starajmy się mówić interesująco i dynamicznie, tak by pobudzić uwagę i wyobraĽnię słuchaczy. Możemy opisać zdarzenia wegołe związane z naszą przemianą i nawróceniem.
- Starajmy się (w sposób naturalny) włączyć całe ciało w to, co przekazujemy, mimikę twarzy, ton głosu, gestykulację.
- Nawiążmy i utrzymujmy kontakt wzrokowy ze słuchaczami, unikajmy mówienia ze wzrokiem utkwionym w pustkę.
- Dbajmy o to, by być dobrze słyszani.
- Przestrzegajmy wyznaczonego czasu (3 - 5 min.).
- Nie używajmy przenośni i porównań, unikajmy niejasnych terminów, które inni mogą Ľle zrozumieć, np. na oazie, podczas Namiotu Spotkania, itp. Jeśli użyjesz takiego terminu, wyjaśnij jak najkrócej i najprościej, o czym mówisz.
- Nie wyrażajmy sądów natury ogólnej, mówmy o naszej osobistej decyzji naśladowania Jezusa.
Warunki owocnego dawania świadectwa o Chrystusie:
- Być pewnym, że Chrystus jest moim Panem i Zbawicielem, że jest w moim życiu, żyje we mnie, a ja w Nim.
- Upewnić się, że wszystkie moje grzechy są uznane i wyznane przed Bogiem w wierze w przebaczającą moc Krwi Chrystusa wylanej na krzyżu.
- Upewnić się, że prowadzę życie w Duchu, że Chrystus zasiada na tronie mojego serca, a moje "ja" jest Mu poddane.
- Dzielić się przy każdej okazji w sposób prosty swoją wiarą w Chrystusa z innymi.
- Modlić się.
- Iść, tzn. wziąć inicjatywę w swoje ręce.
- Iść w miłości, w przekonaniu, że jestem narzędziem miłości Boga.
- Rozmawiać o Jezusie.
- Pozostawić Bogu rezultaty i Jemu przypisywać owoce (świadectwo to oddanie chwały Panu Bogu).
ŚWIADECTWO POWINNO BYĆ KRÓTKIE, RADOSNE I CHRYSTOCENTRYCZNE, CZYLI SKONCENTROWANE NA TYM, CZEGO BÓG DOKONAŁ W NASZYM ŻYCIU.
ks. Franciszek Blachnicki
Ewangelizacja według planu "Ad Christum Redemptorem"
Ewangelizacja według planu "Ad Christum Redemptorem"
Idźcie więc i czyńcie uczniów ze wszystkich narodów udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata" (Mt 28,18-20)
