Z czego się spowiadać?

Grzech jest wykroczeniem przeciw rozumowi, prawdzie, prawemu sumieniu. Jest brakiem prawdziwej miłości względem Boga i bliĽniego z powodu niewłaściwego przywiązania do pewnych dóbr. (KKK 1849)

Ciężar grzechu: W tradycji Kościoła rozróżnia się grzechy śmiertelne i grzechy powszednie.
Grzech śmiertelny: Jest to grzech, który dotyczy tzw. poważnej (ciężkiej) materii (przekroczenie przynajmniej jednego z Bożych przykazań) i popełniony został z pełną świadomością i całkowitą zgodą. Jego skutkiem jest odwrócenie się człowieka od Boga, który jest jego celem i szczęściem.
Grzech powszedni: Popełniony jest wtedy, gdy w materii lekkiej nie przestrzega się normy prawa moralnego lub gdy nie przestrzega się prawa moralnego w materii ciężkiej, lecz bez pełnego poznania czy całkowitej zgody. Pozwala on trwać miłości między człowiekiem a Bogiem, choć ją obraża i rani (zob. KKK 1854-1864).

Grzechy główne: Grzechy, które powodują inne grzechy oraz wady. Zalicza się do nich: PYCHĘ, CHCIWOŚĆ, ZAZDROŚĆ, GNIEW, NIECZYSTOŚĆ, ŁAKOMSTWO, LENISTWO.

Grzechy cudze: Grzechy innych osób, do których przyczyniamy się:

• uczestnicząc w nich bezpośrednio i dobrowolnie,
• nakazując je, zalecając, pochwalając lub aprobując,
• nie wyjawiając ich i nie przeszkadzając im, mimo, że mamy taką możliwość jesteśmy do tego zobowiązani,
• chroniąc tych, którzy popełniają zło (KKK 1868).

Rachunek sumienia: refleksja zmierzająca do uświadomienia sobie treści, okoliczności, motywów popełnianych grzechów w okresie od ostatniej spowiedzi do chwili obecnej. Rachunku sumienia dokonuje się w oparciu o Dekalog i naukę moralną Chrystusa.

Żal za grzechy: skrucha przeżyta w zetknięciu z prawdą o własnej grzeczności oraz wiarą w nieskończoność miłosierdzia Bożego. Następuje po solidnym rachunku sumienia.

Mocne postanowienie poprawy: decyzja o odwróceniu się od czynionego zła. Wyrażenie woli nie wracania do uprzednio popełnionych grzechów. Podjęcie konkretnych postanowień dotyczących ascezy oraz pracy nad sobą.

Szczera spowiedź: ustne wyznanie grzechów spowiednikowi. Podstawowym warunkiem ważności spowiedzi jest jej szczerość, wyznanie, co do liczby i rodzaju wszelkich grzechów ciężkich. Zaleca się wyznanie grzechów powszednich. Spowiedź w której świadomie zataja się popełnione grzechy, z natury swojej jest nieważna.

Zadośćuczynienie Bozu i bliĽniemu: Podjęcie działań zmierzających do naprawienia wyrządzonych przez siebie krzywd. Stanowi ono zwieńczenie i dopełnienie sakramentu pokuty i pojednania.

Skąd wzięła się władza dopuszczania grzechów? Została ona nadana przez Jezusa Chrystusa Apostołom i ich następcom. "A Jezus znowu rzedł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha ¦więtego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane" (J 20,21-23)

Na czym polega tajemnica spowiedzi? Kapłan wysłuchujący spowiedzi penitenta zobowiązany jest do zachowania w całkowitej tajemnicy treści wszystkiego, co od niego usłyszał. Tajemnica spowiedzi pozwala na szczere i owocne przeżycie sakramentu pokuty i pojednania.

Jak często się spowiadać? Nie stanieją uniwersalne reguły, ustalające częstotliwość spowiedzi. Przykazanie kościelne nakazuje, by spowiadać się przynajmniej raz w roku w Okresie Wielkanocnym. Zaleca się natomiast, by uczestniczyć w tym sakramencie przynajmniej raz w miesiącu.

Czy dopuszcza się wypadki, w których kapłan może odmówić udzielenia rozgrzeszenia? Najczęstszym wypadkiem, w którym tak się dzieje, jest brak autentycznego żalu za grzechy i woli poprawy ze strony petenta. Są również grzechy, których odpuszczanie zarezerwowane jest biskupowi diecezjalnemu a nawet Stolicy Apostolskiej.

Jak radzić sobie z lękiem i wstydem przed spowiedzią? Potrzebna jest świadomość, że najwyższą Osobą wysłuchującą mojej spowiedzi jest Jezus Chrystus. Należy trwać w ufności w Jego nieograniczone miłosierdzie. Ponadto warto pamiętać, że cierpienie i trud towarzyszący wyznawaniu grzechów ma wartość oczyszczającą i sam w sobie jest już elementem pokuty i zadośćuczynienia.