Koronka do Miłosierdzia Bożego
Na początku:
- Ojcze nasz...
- Zdrowaś Mario...
- Wierzę w Boga...
Na dużych paciorkach:
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i świata całego.
Na małych paciorkach:
Dla Jego bolesnej Męki miej miłosierdzie dla nas i świata całego.
Na zakończenie (3 razy):
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.
"O Krwi i Wodo, któraś wytrysnęła z Serca Jezusowego
jako zdrój miłosierdzia dla nas, ufamy Tobie"
(Dzienniczek św. s. Faustyny 1,93).
- Ojcze nasz...
- Zdrowaś Mario...
- Wierzę w Boga...
Na dużych paciorkach:
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i świata całego.
Na małych paciorkach:
Dla Jego bolesnej Męki miej miłosierdzie dla nas i świata całego.
Na zakończenie (3 razy):
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.
jako zdrój miłosierdzia dla nas, ufamy Tobie"
(Dzienniczek św. s. Faustyny 1,93).
będzie zgodne z wolą moją (Dz. 1731).
Koronka do Bożego Miłosierdzia jest modlitwą, którą Pan Jezus podyktował św. Faustynie w Wilnie 13 września 1935 r. Pan Jezus prosi:
Odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci. Kapłani będą podawać grzesznikom jako ostatnią deskę ratunku; chociażby był grzesznik najzatwardzialszy, jeżeli raz tylko zmówi tę koronkę, dostąpi laski z nieskończonego miłosierdzia mojego (Dz. 687). O, jak wielkich łask udzielę duszom, które odmawiać będą tę koronkę (Dz. 848). Przez nią uprosisz wszystko, jeżeli to, o co prosisz, będzie zgodne z wolą moją (Dz. 1731). Kiedy przy konającym odmawiają tę koronkę, uśmierza się gniew Boży, a niezgłębione miłosierdzie ogarnia duszę (Dz. 811).
Pan Jezus mówi, aby w miarę możliwości modlić się koronką o godz. 15:00:
O trzeciej godzinie błagaj mojego miłosierdzia, szczególnie dla grzeszników, i choć przez krótki moment zagłębiaj się w mojej męce, szczególnie w moim opuszczeniu w chwili konania. Jest to godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego. Pozwolę ci wniknąć w mój śmiertelny smutek; w tej godzinie nie odmówię niczego duszy, która mnie prosi przez mękę moją (Dz. 1320).
Dodano: 9 września 2005
