Triduum Paschalne
Triduum Paschalne
Rozpoczynamy obchody Triduum Paschalnego - najważniejszego święta w Kościele Katolickim. Te trzy dni są centrum całego roku liturgicznego tak, jak centrum każdego tygodnia jest niedzielna Eucharystia. Spróbujmy więc jak najlepiej przygotować się do obchodów tego święta. Przypomnijmy sobie znaczenie właśnie tych trzech dni. Ostatnia wieczerza, śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie Chrystusa są ze sobą tak ściśle połączone, że do IV wieku wspominano je w noc z Wielkiej Soboty na Niedzielę Zmartwychwstania jako jedno i to samo wydarzenie. Dziś wspominamy je w ciągu trzech dni: czwartku, piątku i soboty.
Wielki Czwartek
Świętowanie tych wydarzeń rozpoczynamy Mszą Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek. Właśnie tego dnia Chrystus ustanowił dwa sakramenty: Eucharystii i Kapłaństwa. Tego dnia formułę przeistoczenia: "W nocy, gdy został wydany..." kapłan zamienia na: "Dziś...". Eucharystia nie jest więc tylko wspomnieniem Wieczerzy Pańskiej i późniejszych wydarzeń, ale faktem, urzeczywistnieniem się ich w aktualnym czasie. Tego dnia Ewangelia mówi o obmyciu nóg uczniom przez Chrystusa. Była to czynność wykonywana przez niewolników. Jezus więc oddaje nam Siebie abyśmy mieli życie. Już teraz zapowiada to, co dopełni się na krzyżu: "To jest moje Ciało za was wydane". Tego dnia podczas Eucharystii ostatni raz słyszymy bicie dzwonów. Od teraz do uroczystego śpiewu "Chwała" w Wielkanoc słyszeć będziemy tylko kołatki. Po celebracji Mszy Wieczerzy Pańskiej w procesji Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do kaplicy adoracji. Tutaj na długiej adoracji trwać będą wierni. Nie chodzi jednak o adorację Chrystusa Cierpiącego, lecz oddanego nam w Eucharystii.
Wielki Piątek
Ten i następny dzień to rozważanie cierpienia Chrystusa. Jeśli to możliwe wierni spotykają się o godz. 15 (to godzina śmierci Chrystusa na krzyżu), aby rozważać drogę krzyżową i śmierć Chrystusa. Tego dnia nie sprawuje się liturgii Mszy świętej. Liturgia nabożeństwa wielkopiątkowego składa się z liturgii słowa, adoracji krzyża i obrzędu Komunii świętej. Podczas liturgii słowa odczytywane są teksty o męce Pańskiej. Dłuższa niż zwykle jest modlitwa wiernych. Tego dnia w modlitwie chcemy objąć cały świat, wszystkie potrzeby. Podczas adoracji krzyża kapłan ukazuje wiernym zasłonięty krzyż i odsłania go ze słowami: "Oto drzewo krzyża". Adorujemy krzyż wyrażając naszą cześć. Tego dnia wyjątkowo klękamy przed krzyżem, jak przed Najświętszym Sakramentem. To przez krzyż przecież dokonało się nasze odkupienie. Po obrzędzie Komunii świętej Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do grobu Pańskiego, przy którym wierni zostają na czuwaniu i adoracji męki i śmierci Chrystusa.
Wigilia Paschalna
Wielka Sobota to dzień uwielbienia śmierci Chrystusa. Tego dnia Kościół nie sprawuje Eucharystii. Wigilia Paschalna nie należy do Wielkiej Soboty, lecz do Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego. Pierwszą częścią Wigilii Paschalnej jest liturgia światła. Przed kościołem rozpala się ogień, od którego zostaje zapalony Paschał - symbol Chrystusa Zmartwychwstałego. Prezbiter lub diakon idzie wolno przez środek kościoła do ołtarza z trzykrotnym śpiewem "Światło Chrystusa". Na środku kościoła zatrzymuje się i płomień Paschału zostaje przekazany wiernym. Następująca później liturgia słowa jest dłuższa tego dnia niż zwykle. Szczególną wagę ma podczas Wigilii Paschalnej liturgia chrzcielna. Przez śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa jesteśmy włączeni we wspólnotę Kościoła, dlatego tego dnia odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne lub odbywają się chrzty. Niedziela Wielkanocna kończy obchody Triduum Sanctum i jednocześnie rozpoczyna okres Pięćdziesiątnicy Paschalnej. Tego dnia uczestniczymy także w drugiej Mszy Zmartwychwstania nawiązującej do ukazania aniołów przy grobie Chrystusa. W kościołach i domach rozbrzmiewa radosne: "Alleluja!".
Rozpoczynamy obchody Triduum Paschalnego - najważniejszego święta w Kościele Katolickim. Te trzy dni są centrum całego roku liturgicznego tak, jak centrum każdego tygodnia jest niedzielna Eucharystia. Spróbujmy więc jak najlepiej przygotować się do obchodów tego święta. Przypomnijmy sobie znaczenie właśnie tych trzech dni. Ostatnia wieczerza, śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie Chrystusa są ze sobą tak ściśle połączone, że do IV wieku wspominano je w noc z Wielkiej Soboty na Niedzielę Zmartwychwstania jako jedno i to samo wydarzenie. Dziś wspominamy je w ciągu trzech dni: czwartku, piątku i soboty.
Wielki Czwartek
Świętowanie tych wydarzeń rozpoczynamy Mszą Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek. Właśnie tego dnia Chrystus ustanowił dwa sakramenty: Eucharystii i Kapłaństwa. Tego dnia formułę przeistoczenia: "W nocy, gdy został wydany..." kapłan zamienia na: "Dziś...". Eucharystia nie jest więc tylko wspomnieniem Wieczerzy Pańskiej i późniejszych wydarzeń, ale faktem, urzeczywistnieniem się ich w aktualnym czasie. Tego dnia Ewangelia mówi o obmyciu nóg uczniom przez Chrystusa. Była to czynność wykonywana przez niewolników. Jezus więc oddaje nam Siebie abyśmy mieli życie. Już teraz zapowiada to, co dopełni się na krzyżu: "To jest moje Ciało za was wydane". Tego dnia podczas Eucharystii ostatni raz słyszymy bicie dzwonów. Od teraz do uroczystego śpiewu "Chwała" w Wielkanoc słyszeć będziemy tylko kołatki. Po celebracji Mszy Wieczerzy Pańskiej w procesji Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do kaplicy adoracji. Tutaj na długiej adoracji trwać będą wierni. Nie chodzi jednak o adorację Chrystusa Cierpiącego, lecz oddanego nam w Eucharystii.
Wielki Piątek
Ten i następny dzień to rozważanie cierpienia Chrystusa. Jeśli to możliwe wierni spotykają się o godz. 15 (to godzina śmierci Chrystusa na krzyżu), aby rozważać drogę krzyżową i śmierć Chrystusa. Tego dnia nie sprawuje się liturgii Mszy świętej. Liturgia nabożeństwa wielkopiątkowego składa się z liturgii słowa, adoracji krzyża i obrzędu Komunii świętej. Podczas liturgii słowa odczytywane są teksty o męce Pańskiej. Dłuższa niż zwykle jest modlitwa wiernych. Tego dnia w modlitwie chcemy objąć cały świat, wszystkie potrzeby. Podczas adoracji krzyża kapłan ukazuje wiernym zasłonięty krzyż i odsłania go ze słowami: "Oto drzewo krzyża". Adorujemy krzyż wyrażając naszą cześć. Tego dnia wyjątkowo klękamy przed krzyżem, jak przed Najświętszym Sakramentem. To przez krzyż przecież dokonało się nasze odkupienie. Po obrzędzie Komunii świętej Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do grobu Pańskiego, przy którym wierni zostają na czuwaniu i adoracji męki i śmierci Chrystusa.
Wigilia Paschalna
Wielka Sobota to dzień uwielbienia śmierci Chrystusa. Tego dnia Kościół nie sprawuje Eucharystii. Wigilia Paschalna nie należy do Wielkiej Soboty, lecz do Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego. Pierwszą częścią Wigilii Paschalnej jest liturgia światła. Przed kościołem rozpala się ogień, od którego zostaje zapalony Paschał - symbol Chrystusa Zmartwychwstałego. Prezbiter lub diakon idzie wolno przez środek kościoła do ołtarza z trzykrotnym śpiewem "Światło Chrystusa". Na środku kościoła zatrzymuje się i płomień Paschału zostaje przekazany wiernym. Następująca później liturgia słowa jest dłuższa tego dnia niż zwykle. Szczególną wagę ma podczas Wigilii Paschalnej liturgia chrzcielna. Przez śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa jesteśmy włączeni we wspólnotę Kościoła, dlatego tego dnia odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne lub odbywają się chrzty. Niedziela Wielkanocna kończy obchody Triduum Sanctum i jednocześnie rozpoczyna okres Pięćdziesiątnicy Paschalnej. Tego dnia uczestniczymy także w drugiej Mszy Zmartwychwstania nawiązującej do ukazania aniołów przy grobie Chrystusa. W kościołach i domach rozbrzmiewa radosne: "Alleluja!".
