Konstytucja o Liturgii mówi:

Skoro mamy już podstawy, zanużmy się głębiej w temat Roku liturgicznego. Można go podzielić na poszczególne części:

1. Adwent
2. Okres bożonarodzeniowy
3. Okres zwykły
4. Wielki Post
5. Okres wielkanocny
6. Okres zwykły

1. Rok liturgiczny zaczyna się od Adwentu, czyli okresu czterech niedziel, przez który mamy przygotować się do Bożego Narodzenia. Adwent z kolei dzieli się na dwie części:

• od początku Adwentu do 16xII, w której mówimy o powtórnym przyjściu Zbawiciela na końcu czasów,
• od 17 XII do Bożego Narodzenia, ta część ma bezpośrednio przygotować nas do paruzji, czyli przyjścia Chrystusa na świat.

W tym czasie celebrans ubiera szaty w kolorze fioletowym, a w Liturgii Słowa słyszymy o proroku Izajaszu i Janie Chrzcicielu, którzy wzywają nas do nawrócenia i pokuty.

2. Po adwentowym oczekiwaniu cieszymy się z Narodzin Bożych, wypadających w nocy z 24 na 25 XII. Teraz możecie zapytać, dlaczego 25 XII? To dlatego, że w tym dniu następuje przesilenie i od teraz dzień będzie się wydłużał, a Słońce będzie nam dawało coraz więcej światła. Okres Bożego Narodzenia kończy się Niedzielą Chrztu Pańskiego, przypadająca na pierwszą niedzielę stycznia. Ważniejsze wspomnienia świętych w tym czasie to:

• św. Szczepana (26 XII)- pierwszego męczennika
• św. Jana Ewangelisty (27 XII)- apostoła
• św. Młodzianków (28 XII) - męczenników
• Uroczystość ¦więtej Bożej Rodzicielki (1 I)
• Trzech króli (6 I lub niedziela po 1 I)

3. PóĽniej następuje trwający trzy lub cztery niedziele okres zwykły.

4. Od Środy Popielcowej zaczyna się Wielki Post trwający dokładnie czterdzieści dni. Kapłan ma szaty fioletowe, a z ksiąg Pisma Świętego dowiadujemy się, jak pokutować i przygotować się do Wielkiej Nocy Zmartwychwstania Pańskiego. Podstawowe tematy podejmowane w Wielkim Poście to:

• chrzest, gdyż każdy z nas przez niego został włączony do wspólnoty kościoła
• post, modlitwa, jałmużna.

W przeżywaniu Wielkiego Postu pomagają nam nabożeństwa Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali.

5. Po wystarczającym przygotowaniu przez pięć niedziel wielkopostnych radujemy się ze Zmartwychwstania Pańskiego przez pięćdziesiąt dni. Biskup Ambroży (IV w.) pisał o okresie Wielkanocnym iż jest to jakby jedna, wielka, niezwykła niedziela. W Pentekoste, (z greckiego pięćdziesiąty dzień), czyli w dzień Zesłania Ducha Świętego, kończy się okres Wielkanocny.

6. Teraz następuje okres zwykły i trwa aż do Niedzieli Chrystusa Króla, rozpoczynającej Adwent. Jest to najdłuższy okres zwykły w ciągu roku bo trwa aż 33 lub 34 niedziele.

W ciągu roku obchodzimy także święta Maryjne, wspomnienia świętych oraz archaniołów. Podsumowując Rok Kościelny ma na celu odsłonięcie nam tajemnicy życia Chrystusa. Ideą takiego przeżywania jest indywidualny udział każdego chrześcijanina w życiu nadprzyrodzonym.